Zalogowany jako: .   Wyloguj się

Jak podaje się insulinę?

Zobacz artykuły na temat:cukrzycaleczenieinsulinalekitrzustkainsulinoterapia
Leczenie cukrzycy polega między innymi na podawaniu insuliny. Dowiedz się, czym są peny i wkłady, pompy insulinowe i jak zrobić zastrzyk.

Spośród opisywanych bólów głowy znanych człowiekowi, klasterowy ból głowy, nazywany również chorobą Hortona, jest określany jako jeden z najbardziej dotkliwych

Zaletą pomp jest możliwość dokonywania wielu różnych zmian w dawkowaniu leku

Peny i wkłady

Pen to specjalny wstrzykiwacz do podawania insuliny, zaopatrywany przez wkłady z określonym preparatem leku. Można go porównać do wiecznego pióra, w którym umieszcza się naboje. Na jednym końcu pena jest igła. Należy ją zmieniać co jakiś czas – zgodnie z zaleceniami producenta. Na drugim końcu natomiast znajduje się przycisk służący do uwalniania leku z pena. Wstrzykiwacz ma także pokrętło do nastawiania dawki insuliny oraz podziałkę, która pokazuje ustawioną dawkę leku. Jest również wskaźnik informujący ile leku pozostało w umieszczonym wewnątrz wkładzie. Pamiętaj, że do określonego pena pasują tylko określone wkłady. Jeśli stosujesz różne preparaty insulin do każdego preparatu potrzebujesz inny pen. Co ważne – pen otrzymasz bezpłatnie kiedy będziesz rozpoczynać leczenie insuliną. Dostaniesz go w aptece lub od swojego lekarza.

Czytaj też: Tabletki czy insulina - jak się leczyć?

Jak zrobić zastrzyk?

Wykonanie zastrzyku jest bardzo proste. Niemal każdy pacjent jest w stanie szybko się tego nauczyć. Jest też prawie całkowicie bezbolesne – przypomina ukłucie komara. Iniekcje najlepiej wykonywać w tkankę podskórną brzucha lub uda (tam gdzie jest jej dużo). Dobrze jest często zmieniać miejsce wkłuć, aby zapobiec powstawaniu zrostów. Za pomocą pokrętła, patrząc na podziałkę ustawia się określoną dawkę insuliny. Następnie chwyta się fałd skóry, wbija weń, po kątem prostym, igłę i za pomocą przycisku wstrzykuje lek. Po wstrzyknięciu należy jeszcze odczekać kilka sekund zanim wyjmie się igłę z ciała. Dzięki temu cała dawka insuliny zostanie umieszczona w tkance podskórnej, skąd będzie powoli się wchłaniać. Szybsze wyciągnięcie igły może spowodować, że część leku wypłynie na zewnątrz lub znajdzie się w płytszych warstwach skóry. To z kolei może spowodować zmianę wchłaniania leku, wywołując trudne do przewidzenia efekty.

Osobiste pompy insulinowe

W insulinoterapii stosuje się niekiedy osobiste pompy insulinowe. Są to specjalne urządzenia, które w sposób ciągły podają lek do tkanki podskórnej. Pompa wyglądem przypomina małe pudełeczko połączone z cienkim przewodem. Przewód zakończony jest delikatną igłą, którą umieszcza się w tkance podskórnej. Aparat zaopatruje się w specjalne wkłady z insuliną. Lek, precyzyjnie dawkowany przez urządzenie, przez przewód i igłę dostaje się do tkanek, skąd wchłania się do krwi. Aparat jest na tyle mały, że bez problemu można go ukryć pod ubraniem.

Polecamy też: Czy warto leczyć cukrzycę pompą insulinową?

Zaletą pomp jest możliwość dokonywania wielu różnych zmian w dawkowaniu leku – „programowania” leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta. Wymaga to jednak dużej wiedzy i współpracy ze strony pacjenta. Wady tego typu urządzeń to wysoka cena oraz awaryjność. Zdarza się bowiem, że lek zatyka igłę i podaż insuliny zostaje nagle przerwana. Kto zatem powinien rozważyć kupno pompy? Większość chorych nie potrzebuje takich aparatów, by skutecznie i bezpiecznie się leczyć. Osobiste pompy insulinowe zalecane są szczególnie dzieciom i kobietom z tzw. chwiejną cukrzycą. Charakteryzuje się ona dużymi wahaniami poziomu cukru we krwi, które trudno wyrównać lekami. Pompa może wówczas być pomocna w osiągnięciu docelowych wartości stężeń glukozy we krwi – a jest to szczególnie ważne u dzieci i ciężarnych.


Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Redakcja poleca

Chcesz skomentować artykuł? lub wypowiedz się jako gość:

Autor:
Komentarz:
Liczba komentarzy: 7
dodano: 22:55 2015-02-27 przez: ~tylda (46.208.*.*)
moja mama od kilku miesiecy musi sobie podawac insuline. niestety lekarz w szpitalu pokazal jej miejsce na brzuchu gdzie ma sobie wsztrzykiwac i ona mimo bolu tam wsztrzykuje. nie da sobie powiedziec, ze moze zmieniac miejsce. ja mam cukrzyce ale pielegniarka powiedziala mi super "zart" . z insulina jest jak z zyciem towarzyskim: w dzien powyzej pasa a w nocy ponizej. czyli w dzien insuline wstrzykiwac w ramiona i brzuch a nocna dawka z uda i posladki. moja mama jednak nie da sie przekonac, bo w Polsce lekarze mowia cos innego. co mam o tym myslec?
dodano: 14:18 2014-08-01 przez: Backspace (91.150.*.*)
Marcinie wstrzykiwacze insuliny są wydawane za darmo przez lekarza/pielęgniarkę. Julko pompa po to powstała, by udogodnić życie cukrzykom. Czy przestajemy dbać? Myślę że nie, przy pompie trzeba bardziej zwracać uwagę na to co się spożywa jak i obliczanie "boluxów" ( jeśli dobrze napisałem ). Odnośnie jeszcze pompy, fajnie że takie coś powstało, lecz nie jest dobrym rozwiązaniem kupowanie co chwila drogich wenflonów, czy insulin do pompy. Są plusy tego oraz minusy
dodano: 23:35 2014-04-02 przez: ~Julka (77.253.*.*)
Zdecydowanie nie polecam pompy insulinowej, znacznie trudniejsze jest utrzymanie prawidłowych cukrów i z czasem przestaje się tak naprawdę o chorobę dbać, bo uczymy się wygody przecież pompa myśli za nas..
Zamów darmowy newsletter